Als er bij de mannen gesnurkt wordt, is het nog best lastig om te ontdekken wie het doet. Dit merkte Henk afgelopen nacht wel. Chris kon namelijk niet slapen en dacht dat Henk heel hard snurkte (zoals altijd ). Om die reden kneep Chris Henk in zijn teen. Henk werd wakker, maar wat! Het gesnurk hield niet op… Het was Arjan die het lawaai veroorzaakte. Chris deed net of hij sliep, Henk scheen rond met zijn zaklamp wat er aan de hand was en ging toen maar naar het toilet. Chris durfde niets meer, dus kon alsnog niet slapen…

Het is vanmorgen echter wel weer vroeg dag, we moeten natuurlijk aan onze tweede actieve dag beginnen. Na onze ochtendrituelen vertrekken we weer met de bus richting de bouwplaats. We komen dan langs de sloppenwijk Borolelo. De aanblik van de kleine golfplaten hutjes geeft een gevoel van ontreddering en zorgt ervoor dat je onder de indruk raakt van de situatie hier.

We beginnen iets minder actief dan gisteren door alle spierpijn en blaren, maar we hebben er zeker weer zin in! Iedereen weet nu ongeveer wat hij of zij kan gaan doen, en het werk vordert dan ook gestaag.

Ondertussen worden er een aantal van de groep opgehaald om Borolelo in te gaan en daar midden in deze township te beginnen met het kinderwerk. Al zingend trekken zij de township in. Al gauw komen enkele kinderen met hen mee doen. Er wordt met hen gebeden, spelletjes gedaan en gezongen, en er worden ballonnen uitgedeeld. De kinderen zijn dolenthousiast!

Op de bouwplaats valt onze pauze samen met de pauze van de kinderen. Dit resulteert in veel gespeel, plezier, gedans en gezang. Het zingen van ‘hoofd, schouders, knieën, teen’ wordt gauw opgepakt door de kindertjes en ze doen vrolijk mee.

Tijdens het bouwen staan en zitten er achter het hek van de school / bouwplaats kindertjes uit Borolelo. Ze kijken naar ons en wij zwaaien, zij zwaaien terug en komen ons een handje geven. Ze blijven gedurende de dag daar een beetje rondhangen. Wat vreselijk dat deze kindjes niet naar school kunnen gaan. Dit zijn de armsten van de armsten.

Na het afronden van de werkzaamheden en het opruimen van de bouwplaats gaan we terug naar Shalom en ligt er weer een ontspannen avond voor ons, zodat we weer nieuwe krachten kunnen opdoen voor morgen! En uiteraard gaan we ook weer Set spelen, waarbij we vechten om de overwinning!

Willy: Lieve allemaal! Hoe is het bij jullie? Ik vind het heel bijzonder om dit mede dankzij jullie mee te maken. Hoe het hier is kunnen jullie lezen. Veel liefs, Willy

Hoi collega’s, redden jullie het zonder mij? Ik helaas wel zonder jullie Ik geniet ervan! Groetjes, Willy

Sanne: Heey schetertjes!
Het gaat goed hier hoor! En we hebben zo lekker weer mmm.. Alleen jammer van de spinnen bah, ik (en natuurlijk niet anderen) kom elke avond wel een heeeele grote tegen.
Odi ani meetga’aga at.
Liefs

Marina: Lieve allemaal, wat ontzettend mooi dat ik dit allemaal mag meemaken. Ik geniet ervan! Liefs, Marina
Meiden, zijn jullie een beetje lief voor papa? Kusjes, mama

Ton: Ik geniet volop. De gebruikelijke Afrikaanse dingen zoals een afspraak hebben en er niet zijn of iets wat je meende afgesproken te hebben en dan ‘gewoon’ weer anders wordt. Je moet wel flexibel zijn of worden en ik vind het leuk. Helaas duurt het maar 2 weken. Hoewel, iedereen in Nederland zou ik niet een jaar willen missen. Groet aan iedereen.

Paulien: Lieve Matthijs! En hoi lieve allemaal! Het is hier echt geweldig, ik heb de tijd van mijn leven, het is heel bijzonder om hier te zijn! Vandaag heb ik een gedeelte van een muur gemetseld, weet je hoe gaaf! Morgen doe ik voor het eerst kinderwerk, maar met de kinderen op de school / bouwplaats doen we ook van alles Heel erg bedankt voor jullie berichtjes elke keer, dat is enorm ernaar uitkijken telkens! Liefs, Paulien

Bijvoorbeeld wat je het mooiste/meest bijzondere/etc. van de afgelopen reis vond.

Dan hier de foto’s …

Donderdagavond om 21:45 vertrekt vlucht MS840 uit Johannesburg voor de 8 uur durende reis naar Cairo. Waarschijnlijk zullen ze lekker slapen want zo ‘n nachtvlucht is meestal lekker donker. Om 20 voor 6 ‘s ochtends landen ze dan in Cairo. Hier moeten ze een paar uur wachten om vlucht MS757 naar Amsterdam te kunnen nemen. Deze vertrekt om 9:50 en landt volgens planning om 14:45 op Schiphol. 14 uur vliegen, 8 uur wachten … ze zullen wel kapot zijn als ze aankomen.

12 aug MS840 JNB-CAI 21:45-05:40

13 aug MS757 CAI-AMS 09:50-14:45

Van beide vluchten is de voortgang te volgen via deze link

Vul hier de datum en het vluchtnummer in, en klik op “Find flight”.

Heb je e-mail op je mobiel (of ben je bereid € 2,80 voor sms-jes te betalen) kun je via deze link een bericht krijgen als ze zijn vertrokken en geland.  (dit werkt alleen voor de MS757-vlucht)

Parkeren kan bij “Visitors Parking”, volg de borden Parkeren (P1 of P2); dit kost €2,= per half uur en het is minder dan 10 minuten lopen naar de aankomsthal.

Tot ziens op Schiphol!

Er is nog zoooooooooooooooooooooooooooooooooooveel meer te vertellen, maar dat doen we wel als we terug zijn. (informatie over de terugreis komt vanavond om 20:00 op de site).

Zondag zijn we naar een echte zwarte kerkdienst geweest. Dat is echt groot feest. Geen overdreven gedoe, maar wel echt feest; echte blijdschap die ook fysiek wordt geuit. Het is compleet feest in de kerk ?. Dominee John Mochudi preekt over ons nut in het leven. We zijn niet voor niets op aarde. God heeft een droom voor jou! God geeft jou een droom. Je mag/moet dan ook naar je droom leven; wat ‘brandt’ er in je hart? Nou, hierover kunnen we met elkaar goed doorspreken. Welke droom heeft God voor mij?

Maandag begint de tweede (en alweer laatste) werkweek. ’s Ochtends doen we bouw en kinderwerk. Er komen vreselijk veel kinderen op af waardoor dat bijna onze hoofdtaak lijkt – en misschien is dat het ook wel …

En elke dag bekijken we samen met iemand van de municipality (de gemeente) welke shack (een golfplaten hut) we vandaag gaan helpen. Samenwerking met de gemeente is geweldig. Zo doen we het niet alleen en zij zien ook direct waar en hoe we helpen. Uiteindelijk hebben we behoorlijk gelijke belangen. Door vooraf veel te weten over de omstandigheden van de mensen die we gaan helpen kunnen we ook gericht helpen. Zo hebben we een werkloze man kunnen helpen om een groentetuin te maken bij zijn shack. We hebben heb zaadjes en kippengaas gegeven en zijn samen met hem gaan spitten, afscheiding maken en planten. Een mooie manier om te ‘zaaien’. In een andere shack woont een zwangere moeder met 5 kinderen. Er is geen inkomen want de man is twee maanden geleden overleden aan aids. De praktische nood kenden we waardoor we haar konden helpen met kleren op maat voor de kinderen, met dekens (want daar hadden ze echt behoefte aan in de koude winternachten) en met aandacht, betrokkenheid, contact en liefde. Verder hebben we de grootste gaten in de hut kunnen dichtmaken, waardoor ze iets prettiger kunnen wonen en leven. Heerlijk om met zaken die voor ons zo weinig waarde vertegenwoordigen zo ’n gezin echt verder te kunnen helpen.

Van binnen ziet de kerk er aangekleed uit. Er hangen doeken aan de wand ter decoratie en er liggen nepbloemen op de grond. Het zingen is lekker uitbundig, er zijn maar weinig handen en handen die blijven stilstaan. Ook de kinderen kunnen er wat van en zingen voor ons en de gemeente een paar liederen. Zelf mogen we ook nog een aantal liederen zingen, wat een stuk beter ging als vorige week zondag.

De dienst duurt wel twee-en half uur maar vliegt voorbij. Weer aangekomen op de Shalom staat er een lekkere maaltijd voor ons klaar. De rest van de middag mogen we zelf opvullen. We genieten lekker van de Afrikaanse zon genieten en houden ons bezig met het voorbereiden van een act voor de bonte avond.

Om 18:00 staat er een tweede warme maaltijd klaar. Tijdens deze maaltijd ontvreemden de heren de douche-gordijnen bij de dames douchegelegenheid, waardoor we nu elk moment een wraakactie van de dames kunnen verwachten. Zo blijft alles uitdagend en spannend hier in Zuid-Afrika.

Groetjes Job, Tom, Cornelie, Berdine, Laura en Gerard-Jan

Gerard-Jan: Het gaat hier goed, er is veel te doen, en vermaak me lekker. Afrika is mooi, maar wel zwart-wit, zoveel mooie kanten maar ook verdriet. Het jagen heb ik nu redelijk onder knie. Het beste voor iedereen, groetjes Gerard-Jan

Berdine: Lieve ruben,gelukkig weer veilig in renswoude,geniet van je laatste vrije week..al ist zonder mij. ik mis je ook!. groetjes terug aan team renesse & marleen! tot snel =) xxx liefs
Job: Hoi Mag en andere fam & vrienden, ek geniet hier baaie. die jongmense doen my elk keer weer byzonder verbaas. Ek geniet baaie van dit mooie land. spreek julle snel.
Tom: Hey, hier nog prima naar mijn zin, wel chronischs slaaptekort omdat wouter snurkt! ga deze paar dagen nog ff knallen. Paters mis jullie!!

Laura: haai iedereen! hoe is het in nl? nog een paar dagen en dan ben ik al weer thuis! gaat best snel. Hoe gaat het met Basje? En daan ik mis je:( -xxx-

Cornelie: Ook met mij gaat het uitstekend! Heb het enorm naar m’n zin met de groep, we hebben dikke lol:D! Helaas nog een paar dagen, maar dat worden vast de beste! Ik zie me hier volgens jaar al met jullie lopen Lieve groeten Rockie

Vandaag begint de dag weer om half 7. Als de bus na een uur wachten eindelijk komt hebben we een reis van 2 uur voor de boeg. Zodra we aankomen bij het park wordt een groot deel van de groep deze morgen voor de tweede keer wakker. De kabels van de pinautomaten blijken gestolen waardoor de betaling wat langer duurt dan normaal. Nadat we betaald hebben mogen we het park in opzoek naar wilde dieren. Eerst komen we aapjes en giraffen tegen en worden er veel foto’s geschoten. Als we midden door het park rijden stuiten we op een kudde olifanten die op de weg staan. Dit is erg gaaf om te zien omdat er ook kleine olifanten bij zijn. We kunnen op vijf meter afstand naar de olifanten kijken. We zien ook allerlei andere dieren zoals: zwijnen, zebra’s, een krokodil, impala’s, nijlpaarden en nog veel meer.

Martijn krijgt last van zijn blaas en krijgt toestemming van onze gids om buiten de veilige deuren van de bus in de Afrikaanse wildernis te plassen. Als we uit het park vertrekken eten we een lekker broodje kip in de bus. Na een uurtje rijden komen we aan bij een groot overdekt winkelcentrum waar we twee uur lekker voor ons zelf hebben. Het grootste deel van de groep is te vinden bij de Wimpie’s (soort Mac Donalds).

Met een volle maag komen we weer aan op Shalom en hebben we een lekker rustig avondje voor ons zelf. We verheugen ons erg op de kerkdienst van morgen.

Lieve groetjes van groepje 6 (Marieke, Henko, Rik, Anke, Herman, Erica)

Marieke: Hoi lieve allemaal. Nog steeds heb ik het hier ontzettend naar mijn zin. De groep wordt met de dag leuker. Ahum, ahum (jaja, ik denk ook nog aan jou!) Ik vind het erg leuk als ik berichtjes lees, dus welkom zijn ze nog steeds! Ik mis jullie wel een beetje, maar de vliegreis komt dichtbij. Ik geniet dus nog van deze 4 dagen. Tot gauw lieve mensen!

Henko: Dag iedereen! Nog maar een paar dagen genieten van dit schitterende land. Dat gaan we dan ook voor de volle 100% doen! Anke en Jaap, we missen jullie ontzettend!! Veel sterkte voor allebei.

Rik: Dumela allemaal, het is hier een drukke maar goeie week geweest! Veel gezien en gedaan, heb het onwijs naar m’n zin. Safari was erg gaaf vandaag. Nog een paar dagen hard werken en dan weer op naar huis. Berichtjes zijn altijd welkom!

Herman: Hoi allemaaal. het is nog steeds super hier. Laatste weekje is aangebroken. doei!!

Erica: Schatjes, Ik heb het erg gezellig hier, de tijd gaat heel erg snel voor dat ik het weer zit ik al weer in het vliegtuig. Hoop dat jullie een beetje een leuke vakantie hebben. Ik hoop dat ik nog berichtjes van jullie ontvang. liefs (L)

Vandaag ontbijten we om 7 uur, een half uur eerder dan normaal, want wij gaan naar de kinderopvang van Antoinette met haar lieve kinderen! Diezelfde kids veranderen in ADHDertjes zodra wij komen, en samen zingen, stoeien en knuffelen we.

Vervolgens stappen we weer in de bus naar de begraafplaats. Daar komen heel wat emoties los, het blijft bizar om te zien hoeveel kinderen er liggen en hoeveel graven er zijn zonder naam.

Een heel beetje achter op schema stappen wij weer in de bus onderweg naar het IHC in Reagile, terug naar de levende kinderen. Deze kinderen zijn minder enthousiast als de kinderen van Antoinet, daarom doen wij ons best zoveel mogelijk liefde te geven in dat ene kwartiertje.
Daarna wacht ons een maaltijd bij het door blanken bewoonde bejaardentehuis. Daar genieten we van een driegangenmenu en sluiten we de lunch af door middel van een performance van ons  ‘Vrede van God’ lied.

Hierna vertrekken we naar de Indische school, waar een groep gaat bouwen en waar een andere groep shacks gaat bezoeken en repareren. Mirjam legt zo snel mogelijk de situaties uit van de geplande shack bezoeken. Meteen zoeken wij de spullen uit die bij deze situaties passen, bijvoorbeeld kinder kleertjes, reparatie materiaal en alle andere belangrijke benodigdheden. De andere helft is zich al aan het klaar maken voor weer een middag bouwen.

Om kwart voor 5 komen wij weer uitgeput aan op Shaloom. Iedereen frist zich even op voor de Hollandse avond die bij oom Koos plaats zal vinden. Voordat we daar heen gaan maken wij nog even een groepsfoto. Op de Hollandse avond krijgen we heerlijk te eten en we genieten van het samen zijn en het zingen van leuke en vrolijke liedjes.

Nu even nog bij het kampvuur zitten met marshmallows en HOT chocolate en dan naar bed!

Helaas moeten wij mededelen dat 2 lieve leden van onze groep wegens persoonlijke omstandigheden naar huis moesten gaan. Wilt u voor hen bidden?

Anne: Hoi! Het is hier nog steeds heerlijk maar als ik thuis ben kan ik wel goede massage gebruiken (hint hint) Mam wil je ook even een afspraak bij Anita maken, week van de 16e. kus!
Jenny: Goeie dagschotel (zegt Gerben) hier is het leuk! ik heb al een ruitje door geslagen met Jelte en mijn arm bezeerd door een fles (van Gerben) die Jelte gooide. Verder kan ik heel wat knuffels gebruiken als ik thuis kom. Ik mis jullie
Gerben: Dumela (hallo) Met mij gaat het goed, kheb het super naar mijn zin. De werkzaamheden: shackrepair, bouwen en natuurlijk kinderwerk. Het weer, eten de groep zijn geweldig! ik mis jullie dikke kus en knuffel gerbs
Wouter: Dag, Alles oke. Top van de car Thnx voor de berichten! Geniet hier van alles. Veel indrukken komen voorbij, best druk maar goed.Stuur nog wat berichten!Thnx. Tot vrijdag op Schiphol, dit is denk ik mijn laatste bericht! X Woutt
Alieke: Hoi thuisfront, Hier alles prima, missen jullie mij al? Ik jullie niet, het is hier baie gezellig Sala sentle!
Camille: Moeders van Koos, Henko, Jelte en Gerben, ik heb de was gedaan en weet wat jullie doormaken. Sterkte voor als ze straks thuiskomen.

Kinderwerk: We lopen een eind de township in. Onderweg komen we al veel kinderen tegen, maar ze durven niet echt mee te lopen. Midden op straat bij een waterpunt blazen we balonnen op en delen ze uit, de kinderen kwomen met groepjes tegelijk aanlopen. In korte tijd hebben we een hele club kinderen en moeders. We sminken de kids en maken kroontjes met ze, de moeders vinden het net zo leuk als de kinderen zelf. Na veel geknuffel moeten we weer afscheid nemen.

Bouw: We gaan vandaag weer verder met het storten van de betonvloer. ‘s Ochtends hebben we de nodige problemen met de betonmolen, zoals een lege benzinetank en een olielekkage waardoor de machine uiteindelijk vervangen moet worden. ‘s Middags verloopt alles een stuk gesmeerder, er wordt bijzonder hard gewerkt. Zo hard zelfs dat we er voor gaan om aan het einde van de middag de hele vloer gestort te hebben. Rond 16:15 uur stoppen we en de lokale bouwvakkers beloven het laatste stukje te storten. Dit is een mijlpaal want het meest zware werk zit er nu op. Morgen beginnen we met het metselen van de muren.

Shackrepair: Er gaan vandaag vier groepen de township in om shacks (sloppenhuisjes) te repareren. Mirjam heeft al eerder geinventariseerd welke mensen binnen de township de meeste hulp nodig hebben. De bezoeken maken op de een meer indruk dan op de ander. De staat waarin shacks verkeren verschilt soms sterk. Reparaties bestaan met name uit het dichten van gaten tegen de tocht en regenwater. Met de kinderen die in de shacks wonen wordt tijdens de reparaties gespeeld en gezongen. Aansluitend bidden we met de bewoners.

Na wederom een lange dag ploffen we om half 5 weer in de bus richting Shalom, iedereen is weer moe maar voldaan. Bij aankomst op Shalom vindt de traditiegetrouwe douche-run weer plaats. Na het douchen staat ons weer een heerlijke maaltijd te wachten. Na de gag (Goede Avond Gesprekjes) gaat iedereen nog even lekker rond het vuur zitten om vervolgens om 22.00 uur naar bed te vertrekken.

Persoonlijke Zinnetjes.

Marleen: Heemensen! We hebben een super groep! En de tijd vliegt! Het is geweldig hier!! KUSJEE, tot volgende week!

Tamar: Lieve vrienden en familie, het hier nog steeds super! ik heb al heel veel mooie en bijzondere dingen gedaan en gezien. vandaag ben ik op shackbezoek geweest dat was indrukwekkend. ik spreek jullie over een week weer! liefs en een dikke kus

Brian: Hee mensen in Nederland, alles gaat goed hier ik hoop daar ook. ik weet eigenlijks niet echt wat ik zeggen moet dus zeg ik maar tot over een week alweer:-(! xx

Jelte: Hallo allemaal, super bedankt voor al jullie berichtjes. Het is hier echt super gaaf. Het bouwen schiet al wel aardig op en het kinderwerk loopt ook super!! Nou tot snel. x Jelte

Jelle: Lieve Annemiek, Rik Milou, Niels familie en vrienden. Het gaat hier allemaal prima, bijzondere ervaringen doen we hier op.

Hanneke: Lieve familie, Martin en vrienden, ik heb het hier nog steeds erg goed naar mijn zin. Voel me steeds beter op mijn gemak in de groep. Ik heb nog nooit zo hard gewerkt als de afgelopen dagen. Shackbezoek heeft veel indruk gemaakt. Tot over een week alweer!!!! liefs! Mhvj!! en mis je!

Deze morgen staat er weer een heerlijk ontbijt voor ons klaar. Na het ontbijt vetrekken we richting Borolelo. In de bus is het altijd lekker knus en dus proppen. Aangekomen op de bouw staat daar een ploeg klaar om ons te helpen. De taak van vandaag op de bouw is het volstorten van de fundering met zand en daarna het storten van beton. Rond 10 uur vertrekt een grote groep de township in om kinderwerk te gaan doen. Het is erg druk en het valt nog niet mee om alles onder controle te houden.

We spelen veel spelletjes met de kinderen waaronder touwtje springen, voetballen, kleuren en balonnen uitdelen. Het is echt een fantastische ervaring om deze kinderen blij te kunnen maken en te laten genieten.

Om half 1 is de lunch aangebroken en staat er weer een heerlijke maaltijd klaar met sop (soep) en broodjes, om weer nieuwe krachten op te doen voor de middag! Een deel van de groep moet snel eten om op tijd te zijn voor de shack-bezoeken. Bij de shacks aangekomen helpen we met dagelijkse bezigheden (doen van de was bijvoorbeeld) en repareren we een tweetal shacks. Een van de groepjes helpt een vrouw door de was van de buurt te doen. Normaal gesproken verdient deze vrouw hier haar geld mee, maar door ernstige pijn aan haar polsen kan ze haar werk niet meer uitvoeren. Het is een heftige middag om deze mensen in deze omstandigheden te zien, hulpeloos en zonder geld en liefde. Het is mooi om deze mensen te kunnen helpen en liefde te geven en vooral van God te getuigen!

Een andere deel van de groep heeft met jongeren van de school gevoetbald en gewonnen met 2-1. Heel veel jongeren staan te kijken en te joelen om iedereen aan te moedigen, een geweldige ervaring.

Om 15.30 uur zit de werkdag er op en wurmt iedereen zichzelf de bus weer in om terug te keren naar Shalom en daar heerlijk te kunnen douchen. Na een heerlijke maaltijd en veel gezelligheid wordt het om 22.00 uur snel stil op Shalom.

Martijn: Lieve iedereen hier heerlijk en ben aan het genieten fijn te horen dat alles goed gaat en me geen zorgen hoef te maken. Ik denk aan jullie allemaal Ke a go rata Martijn.

Marsha: Lieve allemaal,het is hier nog steeds geweldig! Kinderwerk is top en kom niet meer naar huis.En nog bedankt voor de lieve berichtjes. Dikke kus Marsha

Koos: Lieve Gerjanne, Klarissa, Suus, Tim en Kees. Bedankt voor jullie berichtjes. Het gaat hier prima, ik hoop dat de verhuizing is gelukt. Joe.

Marjolein: baie dankie voor alle lieve berichtjes vandaag ben ik op shack bezoek geweest best heftig maar het is geweldig om iets voor deze mensen te kunnen betekenen. Dikke kus voor jullie allemaal!

Sarah: Lieve allemaal, hier dan weer even een berichtje van mij. Vandaag ben ik op shackbezoek geweest wat best wel heftig was als je bedenkt wat wij in NL allemaal wel niet hebben, maar het geeft een goed gevoel om toch iets voor die mensen te kunnen doen! Veel liefs & een dikke kus uit Afrika

Wees in ieder geval gerust – als er iets ernstigs of bijzonders is dan wordt er snel gecommuniceerd.

Internet is nog steeds een probleem. Daarom een doorgebeld verslag. Morgen proberen we het weer te doen en ik verwacht dat er morgenavond om een uur of 7 weer een nieuw verslag is.

PS: Wil je direct weten wanneer er een nieuw bericht is gepubliceerd en je weet hoe twitter werkt? Word dan lid van de twitter van SHIB met gebruikersnaam _SHIB (http://twitter.com/_SHIB)

Vrijdagochtend gaan we met z’n allen naar Reagile (een township bij Koster, zo ‘n 45 min verderop). Hier hebben vorige groepen een school gebouwd (Anotoinette’s Welcome Home Nursery School – WHNS) en een centrum (Immanuel Hope Center – IHC). Een aantal van ons hebben tijdens vorige reizen meegebouwd aan de WHNS. Mooi om te zien dat het echt werkt met de school. De school draait goed, de kinderen krijgen goede aandacht en onderwijs en ze hoeven niet meer in de of te hete of te koude buitenlucht te verblijven. De kids gaan helemaal “uit hun plaat” als wij aankomen. Heerlijk om met die kids te spelen!

WHNS is aan het randje van de township. Een paar honderd meter verderop is de tweede begraafplaats (de eerste is helemaal vol). Dit maakt een enorme indruk – zo van de vrolijkheid van de schoolkinderen naar de keiharde werkelijkheid van jonge kinderen en jonge volwassenen die veel te jong sterven. Door de hoeveelheid begrafenissen en de armoede is een volwaardige begrafenis of graf niet mogelijk; een hoopje stenen en kluiten rode aarde met een bosje bloemen en een kartonnen naamplaatje zijn de fragiele, zichtbare resten van een te kort leven in Reagile.

We worden hiermee zo op de harde realiteit gedrukt dat het volgende bezoek een beetje wordt overschaduwd door onze droefheid. De kinderen op het IHC verwelkomen ons enthousiast en we proberen enthousiast met hen te spelen, maar dat is best moeilijk. Het is mooi om te zien dat het IHC nu helemaal op zichzelf draait. Een kleine maandelijkse toelage voor wat terugkerende kosten is het enige dat SHIB bijdraagt. De rest doen ze allemaal zelf. Het is moeilijk voor hen om de eindjes aan elkaar te knopen en goede zorg te kunnen verlenen, maar het schooltje draait op volle toeren en ook andere hulp komt steeds beter op gang.

We gaan weer terug naar Swartruggens en Borolelo waar we gaan eten met bejaarden in hun bejaardentehuis. Geweldig leuke en bemoedigende ervaring. Wat een lol kun je met bejaarden hebben!

‘s Avonds is het tijd voor de Hollandse avond. We houden het ‘simpel’ en schotelen onze gasten pannenkoeken, worstbrood en soep voor. Ook nu blijkt weer hoe hecht de groep eigenlijk is; geen clubjes, niemand die buiten de boot valt; veel diepgang in gesprekken en veel ongein die leuk blijft (alle douchegordijnen zijn op onverklaarbare wijze verdwenen

De zaterdag is voor ons allemaal ‘cultuur’. We gaan naar Pilanesberg. In dit enorme wildpark zien we eigenlijk alle beesten die je zou moeten zien (behalve de leeuwen): nijlpaarden, giraffes, neushoorn, krokodillen, apen, alle soorten gazellen/herten/etc. en veel vogels en bloemen en planten. De dooie olifant maakt toch ook wel erg veel indruk.

Op de terugweg gaan we even aan bij de Mall. Zuid-Afrika is een derdewereldland ‘in’ een eerstewereldland. Naast de armoede in de townships zijn er ook grote supermarktcomplexen waar alles te koop is. Goed om te beseffen hoe moeilijk het voor de arme bevolking eigenlijk is als je ook zoveel rijkdom ‘naast’ je ziet.

We maken het goed; we missen jullie wel, maar willen eigenlijk ook wel blijven!